Temporarily living in… San Francisco

0

Hij vroeg het me net voor Kerstmis. Of ik zin had met de meisjes mee te gaan naar San Francisco. We hadden er jaren geleden, voor onze dochters geboren werden, een tijdje gewoond en ik had er altijd van gedroomd weer terug te gaan. Maar nu?

Onze meisjes zijn nog maar net 2 en 4. Moeten ze dan niet eerst wat grond onder de voeten krijgen? Daarenboven hadden we net een huis gerenoveerd en voelde ik me meer dan ‘aangekomen’. Maar ik was er ook van overtuigd dat zulke kleine meisjes hun mama en papa in de buurt willen hebben…

Ik besloot de ogen dicht te knijpen en eenvoudigweg mee te gaan; in het diepe te springen en te kijken waar we uitkomen. Maar wel met een houvast voor mezelf, zo nu en dan. Dus koos ik het appartement uit, in het hart van San Francisco – daar waar ik de stad het beste ken. En besloot dat een eerste ticket terug geboekt werd, na drie maanden, met een vaste planning om enkele weken in eigen land te blijven.

Gisteren zijn we aangekomen. Ongeveer 1 maand nadat ik hoorde dat we een tijdje naar Amerika zouden trekken. Twaalf weken lang vertel ik je hoe het is. Om onverwacht naar Amerika te vertrekken, met twee piepkleine mensjes achter je aan.

 

I’ve been living abroad quite oft. Since that I have kids though, I loved settling down. The girls are only 2 and 4, and giving them a place where they feel home is important to me.

Then, just a couple of days before Christmas, my husband told me he had to travel for a while to San Francisco. I could imagine being down there for a month with the girls, taking some early vacation this year. The one-month vacation became, already after some days, a three-month-minimum-and-maybe-even-longer. Maybe the fact that it is San Francisco made the decision to go for it easier; I had been here before for a longer period. And I loved it. I decided the four of us should be together; also when it takes us a little longer. So, here we are… One month later. In the heart of San Francisco.

 

mm

Leave A Reply