San Francisco with kids: all about jet-lags and American germs

0

Ik moet toegeven dat ik me die eerste weken anders had voorgesteld. Ik heb nooit last gehad van een jet-lag. Maar met een meisje van 2 en 4 lig ik opeens om 7 uur ‘s avonds in bed. En ben ik ‘s nachts om 1 uur met Barbie aan het spelen.

En net als ik denk dat we de jet-lag achter ons hebben en op ontdekkingstocht kunnen, wordt er eentje ziek. Twee dagen later liggen ze beiden in bed. Een spelletje met Amerikaanse virussen wat we nu langer dan een week aan het spelen zijn. Van de ontspannen-moeder-die-vindt-dat-ze-met-haar-kleine-kinderen-de-wereld-rond-kan is nu opeens veel minder over. Ik word nerveus van het feit dat we niet naar buiten kunnen; dat ik ze die wijde wereld niet kan laten zien…

Niet dat we tussendoor niet een dagje ertussen uit zijn. We genieten van de lente en ontdekken eerst onze eigen buurt. We proberen, boven op de uitkijktoren van het De Young Museum een zicht te krijgen op de stad. En we trekken alvast naar de toeristische trekpleisters voor de kids; de zeeleeuwen van Pier 39, de krabbensoep van Fisherman’s Wharf en het Aquarium. En dat alles terwijl een vier-jarige haar stadsplan stevig in de hand houdt en probeert de kaart te lezen.

We zijn vertrokken, al is het dan wat later dan mama gepland had.

I have never really been dealing with a jet-lag when flying to the States. Having two little girls though, things change. When they fall asleep at four in the afternoon, to wake up again in the middle of the night because they are hungry, have to go to the bathroom and want to play with Barbie – I am in trouble. I suddenly had to deal with the jet-lag of someone else, and I can tell you – that’s no fun at all. My sleep time got reduced to just a couple of hours per night, and even after a week now – I still sleep with them in one bed. So that I don’t need to get out of my own bed and walk to the other room…

Once they overcome the jet-lag, we had a new issue; American germs. Don’t ask me where they picked them up, but it’s clear that tiny European people do not deal with these germs very well on their first trip to the States… If one wasn’t in bed with fever, the other one was.  It took us two weeks – which was not part of my travel plan – but the girls do feel good now.

I wanted to stay close to the apartment for the first week to be not overwhelming them, but we get swept away by the city and its’ liveliness. They wanted to see the sea lions at Pier 39 (off course) and after that, we were unstoppable. “Mummy”, said the 4-year old yesterday, “do you know what I like most of San Francisco? We go out everyday. It feels like summer.” Well, it’s still a bit too cold for summer, but she is right. We’re enjoying spring. Even with a jet-lag and some American germs.

mm

Leave A Reply